Volgens de Talmud waakt er over elk grassprietje een engel die steeds fluistert: “Groei, groei.” Zo is het ook bij ons. Dit is onze mooie les deze week.

Nu de nachten langer en donkerder worden, zijn we meer dan in welke andere periode dan ook genoodzaakt om naar binnen te gaan voor reflectie, meditatie en spirituele groei. Vaak wanneer de dingen heel moeilijk en somber zijn, dan zijn we pas in staat om echt te veranderen en daardoor een ander mens te worden.

Onze wijzen, patriarchen en matriarchen gebruikten meditatie en gebed als een manier om toegang te krijgen tot een hogere bron van energie. Wanneer wij mediteren of bidden, maken wij contact met hogere werelden waar ons een reservoir aan spirituele energie ter beschikking staat. De patriarch Jacob wist dat. In de portie Vayishlach van deze week kwam Jacob zijn eigen strijd tegen. Zijn broer Ezau was van plan tegen hem te vechten. Echter in de nacht voor de strijd keek Jacob naar binnen in plaats van naar buiten om zijn probleem op te lossen. Jacob mediteerde en keek naar de rol die hij zelf speelde in zijn problemen. Hij was niet bang om naar zijn eigen negativiteit te kijken. Waar ontbrak het hem aan liefde, aan menselijke waardigheid, aan zorg voor zijn naaste? Wat waren zijn eigen angsten? Welk deel van hem kende de Schepper nog niet? Toen dit werk allemaal gedaan was, was Jacob veranderd. Ezau kon niet langer macht en invloed op hem uitoefenen of een gevaar voor hem zijn. Ezau is slechts een weerspiegeling van interne angsten, het ego en de beperkingen die wij allemaal hebben.

Gary Zukav schrijft in zijn boek “De Zetel van de Ziel”: Het mededogen maakt dat de ene mens meer ontwikkeld is dan de andere. Ware groei gaat niet over het externe maar over het interne werk. Het gaat erom dat we leren dat het in ons eigen belang is meer lief te hebben en minder te haten. Ezau wilde zijn broer doden, maar hij wist niet hoe. Ondanks zichzelf hield hij van zijn broer. De verandering vond plaats toen Ezau het Licht voelde dat door Jacob heen de fysieke wereld instroomde. Hij omarmde Jacob en hield van hem – hij hield oprecht van hem. Zijn haat was veranderd in liefde. Dat is de kracht van liefde.

Soms hebben we geen zin om aan onszelf te werken, maar het universum heeft beslist een ander plan voor ons! We worden ertoe gedwongen onze angsten onder ogen te zien, of we dat nu prettig vinden of niet. Zoals ik altijd zeg: we kunnen niet verwachten dat onze spieren sterker worden als we niet naar de sportzaal gaan en ermee werken.

Geef deze week aandacht aan de oproep. Neem de tijd, ga rustig zitten zonder afleiding en luister naar je gedachten. Luister naar het kloppen van je hart. Adem. Kijk welke antwoorden je kunt horen als de wereld niet zoveel lawaai maakt. Steek een kaars aan en terwijl je dat doet richt je aandacht op het aansteken van je innerlijke licht. Wees ervan verzekerd, dat je grote wonderen in je leven kunt verwachten. “Groei, groei”. Ik weet dat we het kunnen. Ik weet dat ieder van ons met de kracht van de liefde de eigen innerlijke kaars kan aansteken en samen kunnen we de wereld verlichten.

God’s zegen en al mijn liefde,
Karen